Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2015

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ



ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ
  Κύρια πηγή της ιστορίας του Ισραήλ είναι η Π.Διαθήκη.Η ιστορία του Ισραήλ ως ‘’έθνους΄΄ αρχίζει από την ΄΄ΕΞΟΔΟ΄΄(από την Αίγυπτο)και το ΣΙΝΑ.Ο,τι προηγείται της ιστορίας,δηλαδή δημιουργία του κόσμου και ανθρώπου,δοκιμασία και πτώση,Κάϊν και Άβελ,Νώε,κατακλυσμός,Βαβέλ και διασπορά αποτελεί την ιερή <<προϊστορία>>.Η μετάβαση από την προϊστορία στην ιστορία του Ισραήλ γίνεται με την κλήση του γενάρχη των Εβραίων Αβραάμ.Ο Αβραάμ κλήθηκε από το Θεό και συνομολόγησε<<διαθήκη αιώνια>>.Σύμβολο της διαθήκης αυτής ορίσθηκε από το Θεό η <<περιτομή>>.Ο Αβραάμ και οι απόγονοι του μέχρι τουλάχιστον την τρίτη γενιά παρέμειναν στην Παλαιστίνη.Αρκετά προβλήματα και κυρίως ο λιμός ανάγκασε τους Ισραηλίτες να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή στην Αίγυπτο.Τα γεγονότα της περιόδου πριν την αναχώρηση για την Αίγυπτο τοποθετούνται μεταξύ των ετών 1750-1600 π.χ.Από το 1600π.χ. μέχρι το 1200π.χ. οι Ισραηλίτες παρέμειναν στην Αίγυπτο.Εκεί γεννήθηκε ο Μωϋσής.Διασώθηκε με θαυματουργικό τρόπο και κλήθηκε από το Θεό να βγάλει το λαό του Ισραήλ από την Αίγυπτο και να τον οδηγήσει στη χώρα των πατέρων του.Με τη συγκατάθεση του Αιγύπτιου ηγεμόνα Μερνεπτά οι Ισραηλίτες με ηγέτη το Μωϋσή περνούν με θαυματουργικό τρόπο την Ερυθρά θάλασσα και κατευθύνονται προς το όρος Σινά.Εκεί συνομολογήθηκε μεταξύ Θεού και Ισραήλ η Διαθήκη (συμφωνία) και αποτέλεσε από τότε ιστορικό και θεολογικό ορόσημο για τον περιούσιο λαό του Ισραήλ.Ο Μωϋσής πήρε το Δεκάλογο και ο λαός έγινε έθνος που υποσχέθηκε να τηρήσει τη Διαθήκη.Η θρησκεία για τον Ισραήλ δεν είναι θέμα εκλογής αλλά συνέπειας,όφειλε να τη δεχτεί και να μείνει πιστός σ΄αυτήν.Ο λαός του Ισραήλ αποκτά συνείδηση της εθνικής του ενότητας και μετά από σαράντα χρόνια περιπλάνησης στην έρημο χάνει τον ηγέτη του,τον Μωϋσή ο οποίος παραδίδει  το ΄΄νόμο΄΄ του Θεού και την αρχηγία στο συνεργάτη του ,τον Ιησού του Ναυή.Με αρχηγό τον Ιησού του Ναυή,ο λαός του Ισραήλ πέρασε θαυματουργικά τον Ιορδάνη ποταμό και μπήκε στη γη της ΄΄επαγγελίας΄΄  Ακολούθησαν σκληροί αγώνες με τους γειτονικούς λαούς για να μπορέσουν τελικά να εδραιωθούν στην περιοχή και να γίνουν κύριοι της Παλαιστίνης.Ακολουθεί η περίοδος των Κριτών:1180-1040π.χ. κατά την οποία ο λαός δοκιμάζεται  από επιδρομές γειτονικών λαών αλλά σώζεται με τη βοήθεια των Κριτών.Το έτος 1040 π.χ. ο λαός απαίτησε από τον τελευταίο Κριτή Σαμουήλ την εγκαθίδρυση βασιλείας.Ο πρώτος βασιλιάς ήταν ο Σαούλ(1040-1005) και οι αγώνες του εναντίον των Φιλισταίων μεγάλωσαν την επικράτεια του Ισραήλ.               Επί Δαβίδ(1005-966π.χ.) κατακτήθηκε η Ιερουσαλήμ και το κράτος γνώρισε μέρες δόξας και ευημερίας.Ο διάδοχος  του  Δαβίδ ήταν ο Σολομώντας ο οποίος οργάνωσε την οικονομία του κράτους και στα χρόνια της βασιλείας του(966-926π.χ.) χτίστηκε ο Ναός των Ιεροσολύμων(Α΄Ναός).Πρίν από τον Ναό ο χώρος λατρείας ήταν η Σκηνή του Μαρτυρίου.Μετά τον θάνατο του Σολομώντα το ενιαίο βασίλειο διασπάται για πολιτικούς λόγους σε δύο,στο Βόρειο(Ισραήλ-10 φυλές) και στο Νότιο (Ιούδας-2 φυλές)                Μετά τη διάσπαση του ενιαίου βασιλείου εμφανίστηκαν οι Προφήτες οι οποίοι έκαναν έλεγχο στην πολιτική εξουσία αλλά  και έδιναν ελπίδα στο λαό του Ισραήλ.Με τους αγώνες τους κήρυξαν την μετάνοια αλλά και πρόσφεραν μηνύματα ελπίδας για τον ερχομό του Μεσσία.  Η ιστορία της περιόδου μετά τον Σολομώντα αρχίζει το 926π.χ. και τελειώνει για τον Ισραήλ(Βόρειο βασίλειο) με την κατάλυση του από τους Ασσύριους το 722π.χ. και για τον Ιούδα(Νότιο βασίλειο) με την κατάληψη της Ιερουσαλήμ το 586π.χ.Οι Ιουδαίοι έζησαν αιχμάλωτοι στη Βαβυλώνα από το 586 μέχρι το 538π.χ.Κατά την περίοδο αυτή γεννήθηκε η Ιουδαϊκή <<Διασπορά>> για τις θρησκευτικές ανάγκες της οποίας δημιουργήθηκαν οι <<Συναγωγές>> Η Βαβυλώνια αιχμαλωσία τερματίσθηκε όταν ο Πέρσης βασιλιάς Κύρος άφησε τους Ιουδαίους να επιστρέψουν στην Παλαιστίνη(538π.χ.)Της πρώτης αποστολής που επέστρεψε ηγήθηκε ο Ζοροβάβελ στις ενέργειες του οποίου οφείλεται η ανοικοδόμηση του Ναού των Ιεροσολύμων (Β΄Ναός).Από τα τέλη του 4ου αιώνα π.χ. και μετέπειτα η εποχή του Μ.Αλεξάνδρου και των επιγόνων του αποτελεί σταθμό στην ιστορία του Ιουδαϊκού έθνους και της νοοτροπίας τουΆρχισε η διείσδυση του ελληνικού πνεύματος στην αρχή με ειρηνικό τρόπο,με τους  Πτολεμαίους με πιο έντονο τρόπο και με τους Σελευκίδες με βίαιο τρόπο.Εναντίον των τελευταίων εξεγέρθηκαν οι Ιουδαίοι.Η Ιουδαϊκή συντηρητική κοινότητα με τη βοήθεια των Μακκαβαίων(απογόνων του ιερέα Ματταθία) επαναστάτησε κατά των Σελευκιδών(167π.χ. και κατόρθωσε να διαφυλάξει τη θρησκευτική συνείδηση των Ιουδαίων πετυχαίνοντας τη θρησκευτική τους ελευθερία.Οι Ιουδαίοι μετά από μία περίοδο εσωτερικών αναταραχών υποτάχθηκαν τελικά στους Ρωμαίους το 63π.χ.Εβδομήντα χρόνια μετά την γέννηση του Χριστού επαναστάτησαν εναντίον των Ρωμαίων με θλιβερές γι΄αυτούς συνέπειες.Ο Ρωμαίος Τίτος κατέστρεψε το Ναό των Ιεροσολύμων(Ναός του Ηρώδη,Γ΄Ναός)και μετέφερε στη Ρώμη τα ιερά του αντικείμενα(70μ.χ.)Μετά από μία τελευταία άτυχη επανάσταση το 132μ.χ. οι Ιουδαίοι έχασαν την πολιτική τους ελευθερία και την εθνική τους εστία για να την ανακτήσουν και πάλι μετά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο,το 1948  με απόφαση του Ο.Η.Ε. για ίδρυση κράτους του Ισραήλ με έδρα την Παλαιστίνη.                                                                                        ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: KAΪΜΑΣΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
                                                                                                                                                  

Κυριακή 29 Μαρτίου 2015

Εικονική περιήγηση στον Πανάγιο Τάφο.

Ο Πανάγιος Τάφος, γνωστός και ως Ναός της Αναστάσεως, ιερότερο προσκύνημα και το σπουδαιότερο μνημείο του Χριστιανισμού, βρίσκεται στη χριστιανική συνοικία στο δυτικό μέρος της Παλαιάς Πόλης Ιερουσαλήμ. Ως οικοδόμημα δεν ξεχωρίζει από τα γύρω σπίτια και εξωτερικό δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο εκτός από τους δυο τεραστίους τρούλους του που σκεπάζουν. ο μεν μεγαλύτερος τη Ροτόντα ο δε μικρότερος το Καθολικό των ορθοδόξων.
Η σημερινή εξωτερική του μορφή είναι κατασκεύασμα των Σταυροφόρων
(12ος αιώνας ), εσωτερικά όμως διατηρεί αρκετά στοιχεία από τους μεσοβυζαντινούς και πρωτοχριστιανικούς χρόνους. Ολόκληρο το Επτακάμαρο και το παρεκκλήσι της Εύρεσης του Τίμιου Σταυρού ανήκουν στην εποχή του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μονομάχου 11ος αιώνας). Η Ροτόντα εξ άλλου ( το στρογγυλό κτίριο που σκεπάζει το Τάφο του Χρίστου διατηρεί το αρχικό σχέδιο του αρχιτέκτονα της αγίας Ελένης Ζηνοβίου από το 4ο αιώνα.
Μέσα στο τεράστιο αυτό οικοδόμημα υπάρχουν πάνω από δέκα παρεκκλήσια και ιεροί προσκυνηματικοί χώροι συνδεδεμένοι όλοι με το Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού. Μερικοί από τους προσκυνηματικούς τόπους του Ναού. οπως ο Γολγοθάς και ο Τάφος του Χριστού, έχουν Ευαγγελική, ιστορική και τοπογραφική αυθεντικότητα. Αλλοι, οπως η Αποκαθήλωση, ο τάφος του Ιωσήφ, το προσκύνημα Μη Μου Άπτου κ.α. έχουν καθορισθεί κοντά στο χώρο του Γολγοθά ως συναφή με τα Ευαγγελικά γεγονότα. Αλλοι, οπως η ταφή του κρανίου του Αδάμ εντοπίσθηκαν εκεί από συμβολική και Θεολογική συνάφεια. Αλλοι είναι αφιερωμένοι σε κάποιο γεγονός η πρόσωπο, οπως τα παρεκκλήσια του Λογγίνου και της αγίας Ελένης. Τέλος υπάρχουν και χώροι που καθιερώθηκαν μέσα στο Ναό ως συνέπεια δύσκολων πολιτικών καταστάσεων, οπως η Κολώνα του Δαρμού και το παρεκκλήσιο των Κλαπών.
Ο Ναός της Αναστάσεως είναι πανχριστιανικό μνημείο, αναγνωρίζεται ως ιερό προσκύνημα από ολα τα χριστιανικά δόγματα και αποτελεί τον απώτερο σκοπό κάθε χριστιανού προσκυνητή. Εντούτοις, μόνο τρεις Εκκλησίες: το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο, το Τάγμα των Φραγκισκανών μοναχών και το Αρμένικο Πατριαρχείο έχουν κυριαρχικά δικαιώματα στο κτίριο και στα προσκυνήματα του. Οι Κόπτες και οι Συριανοί έχουν μόνο το δικαίωμα της προσευχής, ενώ οι χριστιανοί των άλλων δογμάτων μπορούν μόνο να επισκέπτονται το Ναό ως απλοί προσκυνητές

ΚΑΝΤΕ ΕΔΩ ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΟ ΤΑΦΟ